جمهوری اسلامی ایران بر عزم خود برای پیگیری مسئولیت عاملان حمله شیمیایی به شهر سردشت در سال ۱۳۶۶ تأکید کرد. این حمله که توسط رژیم بعث عراق انجام شد، منجر به کشته شدن بیش از ۱۱۰ نفر و مصدومیت هزاران نفر از شهروندان بیدفاع شد.
جزئیات حمله شیمیایی سردشت
در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۷ (۷ تیر ۱۳۶۶)، رژیم بعث عراق با استفاده از گاز خردل و عوامل شیمیایی دیگر به شهر مرزی سردشت در استان آذربایجان غربی حمله کرد. این حمله یکی از فجیعترین جنایات جنگی در تاریخ معاصر محسوب میشود که همچنان عواقب بهداشتی و اجتماعی برای بازماندگان دارد.
به گفته مقامات ایرانی، بیش از ۸۰۰۰ نفر در این حمله دچار مصدومیت شیمیایی شدند که بسیاری از آنها تا به امروز از عوارض مزمن مانند مشکلات تنفسی، پوستی و چشمی رنج میبرند.
موضع ایران در قبال پیگیری قضایی
سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در این رابطه اظهار داشت: «جمهوری اسلامی ایران از تمام ظرفیتهای حقوقی و دیپلماتیک خود برای پیگیری عاملان این جنایت استفاده خواهد کرد. ما هرگز اجازه نخواهیم داد که این جنایت فراموش شود و عاملان آن از مجازات بگریزند.»
وی همچنین بر لزوم همکاری جامعه بینالمللی برای محاکمه عاملان جنایات جنگی تأکید کرد و افزود: «سکوت در برابر چنین جنایاتی، نقض آشکار حقوق بشر و اصول انسانی است.»
تلاشهای بینالمللی ایران
ایران در سالهای گذشته شکایتهای متعددی را به سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بینالمللی ارائه کرده است. در سال ۱۳۹۴، دادگاهی در ایران صدام حسین و دیگر مقامات عراقی را به اتهام جنایت جنگی محکوم کرد، اما اجرای این حکم نیازمند همکاری بینالمللی است.
علاوه بر این، ایران از بازماندگان حمله شیمیایی سردشت حمایت پزشکی و حقوقی میکند و خواستار غرامت از سوی عراق و عاملان این جنایت است.
تأثیرات بلندمدت حمله شیمیایی
حمله شیمیایی سردشت نه تنها تلفات جانی و مصدومیتهای جسمی به همراه داشت، بلکه آسیبهای روانی عمیقی نیز بر جای گذاشت. بسیاری از بازماندگان دچار اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب شدهاند. همچنین، نسلهای بعدی نیز به دلیل اثرات ژنتیکی گاز خردل با مشکلات سلامتی مواجه هستند.
به گزارش منابع پزشکی، شمار مبتلایان به سرطان در میان بازماندگان و ساکنان مناطق آلوده به طور قابل توجهی افزایش یافته است.
واکنش جامعه بینالمللی
جامعه بینالمللی تاکنون اقدام عملی مؤثری برای محاکمه عاملان حمله شیمیایی سردشت انجام نداده است. سازمان ملل متحد در چندین قطعنامه استفاده از سلاحهای شیمیایی را محکوم کرده، اما در اجرای عدالت برای قربانیان این حمله ناکام بوده است.
ایران از کشورهای جهان خواسته است تا با جدیت بیشتری پیگیر مسئولیت عاملان این جنایت باشند و از تکرار چنین فجایعی جلوگیری کنند.
